Je m'appelle Céline

Friend

คือ คนผ่านตาที่ส่งมาให้เราผูกพัน

เธอบรรจุคำว่า "เพื่อน"

เป็น... "สิ่งที่มีค่าต่อชีวิต"

ลำดับที่เท่าไหร่?

สำหรับเราก็จัดให้อยู่ลำดับต้นๆ อ่ะนะ

ถึงแม้ว่าเราจะมีเพื่อนที่สนิทๆ

เป็นกลุ่มใหญ่ๆ มากถึง 15 คน ก็จริง

แต่เพื่อนที่เรารักมากที่สุด มีเพียงคนเดียวเท่านั้น

เรารักเค้ามาก แคร์มากสุด

เวลาเค้ามีปัญหาอะไร เราก็จะช่วยเหลือเค้าตลอด

ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือใหญ่

เราก็จะช่วยเหลือเค้าด้วยความเต็มใจ (สุดๆ)

แต่เรื่องที่น่าเศร้าที่สุด ก็คือ...

เค้าไม่เคยคิดว่าเราเป็นเพื่อนที่ 1 ในใจเค้า

เหมือนกับที่เราคิดกับเค้าแบบนั้นเลย

แต่ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อเราเต็มใจจะรักเค้า

ถึงเค้าจะไม่แคร์เรา มันก็ไม่สำคัญอะไร

(เฮร้อ..ผู้หญิงก็เงี่ย)

ถึงแม้ว่า..เค้าเคยทำให้เราเสียใจ

ตั้งหลายครั้ง หลายหนก็ตาม

แต่เพราะว่า เค้าเป็นเพื่อนที่เรารักมากกกที่สุด

เลยทำให้เรายอมยกโทษให้

โดยที่เค้าไม่เคย พูดคำว่า "ขอโทษ" เราสักครั้งเลย

ก็อยากจะขอมอบเพลงนี้ให้

แด่เพื่อนคนนั้นด้วย เพื่อนที่เรารักมากที่สุด

ถ้าได้อ่านแล้ว ก็พิจารณาตัวเองด้วยแล้วกันนะ ก๊ากๆ

" คำถามจากเพื่อนเก่า "

ต้องกลายเป็นแค่เพื่อนเก่า

ไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้

ไม่มีทางเหมือนเพื่อนใหม่

ใกล้เธอได้ทุกที

ที่ผูกพันก็เริ่มเก่า  ไม่มีสิทธิ์เสียดาย

 ก็เราเองที่เลือกไป   เลือกให้เป็นอย่างนี้

เคยห้ามใจ และยอมคิดตาม

วันนั้น พยายามแต่ยากเต็มที

ไม่อาจรวมทุกความต่าง

ถมช่องว่างของเรา

ต้องยอมเป็นแค่เพื่อนเก่า

อยู่ เหงาๆ อย่างนี้

ยังรักเธอ อยู่เต็มหัวใจ

จากนี้ได้แต่เก็บไว้กับใจที่หวังดี

อยากจะถามทุกทีที่เห็น หากไม่ล้ำเส้นเกินพอดี

หากเราคุยกันได้มากกว่านี้

อยากจะถามใจเธอสักครั้ง

หนึ่งคำถามที่เพื่อนยังมี...

สบายใจดี หรือเศร้าอย่างนี้...เหมือนกัน